در بسیاری از وبسایتها و وبلاگهای مخالفین دیانت بهایی نوشته شده: برای اعدام باب (حضرت باب) از

یک قشون تفنگچی در سه ردیف استفاده شد. در آنزمان برای اعدام از تفنگهای سرپر استفاده میشد

و همانطور که میدانید این تفنگها بعد از شلیک دود زیادی بوجود میاورند.

باب را همراه با یکی از پیروانش برای اجرای حکم به میدان آوردند و آنها را با طناب به تیرکهای بلند

چوبی بستند. بعد از شلیک تفنگها دود غلیظی انتشار یافت. بعد از چند لحظه حاضرین دیدند که بدن

محمد علی زنوزی (همراه باب) تکه تکه شده اما اثری از باب نیست.

ابتدا ترسیدند و گمان کردند که باب به آسمان صعود کرده اما بعد فهمیدند که یکی از گلوله ها به طناب

برخورد کرده و باعث پاره شدن آن شده و باب با استفاده از دود غلیظی که در محل وجود داشت موفق

به فرار شده. این مطلب را به کرات در نوشته های مخالفین دیانت بهایی خوانده و دیده اید.

میگویند قرن حاضر متعلق به عقل - علم و منطق است. با خواندن مطلب بالا چه چیزی به ذهن

خواننده میرسد؟ آیا امکان دارد یک قشون تفنگچی (حداقل 25 نفر و حداکثر 250 نفر) همزمان شلیک

کنند و از دو محکوم به اعدام یکی تکه تکه شود و دیگری تنها یک تیر آنهم مستقیم به طنابی که با آن

او را بسته اند بخورد؟

آیا دود و مه ناشی از شلیک تفنگ آنقدر زیاد است که یکنفر بدون اینکه کسی او را ببیند طنابهایش را

باز میکند و مجددا بدون اینکه دیده شود از محل اعدام که از همه طرف توسط سربازان محاصره شده

فرار میکند؟ آیا واقعا چنین امری امکان پذیر است؟